As aportacións de Severo Ochoa a ciencia.

 

Severo Ochoa de Albornoz nacido en Luarca en 1905 e falecido en 1993 na cidade de Madrid, e un dos mellores científicos de España e un dos máis recoñecidos mundialmente. Tralas  suas importantes contribucións o mellor coñecemento da glicolisis, o ciclo de Krebs, a fosforilación oxidativa, a fotosíntesis e o metabolismo dos ácidos grasos, chega o descubrimiento da polinucleótido fosforilasa. En 1955, o grupo de Ochoa conseguía sintetizar, por primeira vez no tubo de ensaio, o ARN (ácido ribonucleico), a molécula que posibilita a transformación do ADN en proteínas, coa axuda dun enzima, a polinucleótido fosforilasa, descuberta e purificada previamente no seu laboratorio.  Por estes traballos, foi galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, en 1959.

A partir de 1964 Severo Ochoa adentrouse, por unha parte, nos mecanismos de replicación dos virus que teñen ARN como material xenético, describindo as etapas fundamentais do proceso, y, por outra parte, nos mecanismos de síntesis de proteínas, con especial atención ao proceso de iniciación, tanto en organismos procarióticos como en eucarióticos, sendo pioneiro nol descubrimento dos factores de iniciación da traducción. España quixo recuperar o seu maxisterio, e  en 1971  creabase para él en Madrid o Centro de Bioloxía Molecular. En 1974  trasladouse como Investigador Distinguido o Instituto Roche de Bioloxía Molecular en Nova Jersey. Xubilóuse na Universidad de Nova York en 1975.

En 1967 é nomeado Doctor Honoris Causa pola Universidade de Oviedo.

imagen

Feito por Carlos Blanco Bernández e David Cofán Mazás.

Esta entrada foi publicada en 2 - ORIXE DA VIDA. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta