Que pasou cos carnívoros?

 

Radiación evolutiva en panamá:

 

 

A fauna terrestre e de auga doce emigrou de América do Norte a través de Centroamérica cara América do Sur e viceversa, como resultado da formación do Istmo de Panamá entre as metades boreal e austral do actual continente americano, entón continentes separados importantes sobre a distribución dos mamíferos, pero tamén deu unha oportunidade única para expandirse a aves, artrópodos, reptiles, anfibios e incluso permitiu a migración de peixes de auga doce entre ambos continentes.

Os intercambios foron advertidos por primeira vez por Alfred Russel W

Houbo dúas razóns principais para o éxito da migración norteamericana enAmérica do sur e o fracaso da migración sudamericana en América do norte

A primeira de estas razóns foi o clima. Os emigrantes norteamericanos que alcanzaron o istmo de Panamá; non necesitaron grandes adaptacións para adaptarse ao clima tropical do sur e tiveron libre o camiño para expandirse polo sur. En cambio os que foron ao norte enfrontáronse a cambios radicais do clima e a vexetación.

 

A segunda razón foi o desenrolo evolutivo da fauna norteamericana, a cal viuse sometida a maiores presións evolutivas.

A diferencia da fauna sudamericana, a fauna norteamericana tivo que soportar constantes intercambios de fauna previos con Eurasia vía Puente de Beringia, o cal derivou no surximento dun complexo faunístico resistente e adaptable ao momento da unión con América do sur

fai aproximadamente 12.000 anos, ocorreron tres eventos que modificarían profundamente a ecoloxía do continente americano. A chegada do home ao continente, o final do último período glacial e a extinción de gran parte da fauna de América do norte e América do sur.

 

 

imagen

Realizado por: Micael Míguez,  Rosa Neira e María Valdés.

 

 

Esta entrada foi publicada en 2 - ORIXE DA VIDA. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta