Deterioro do planeta Terra.

Toda a Terra ten unha superficie de máis de 500 millóns de quilómetros cadrados. E en menos do 1% desa extensión  estase producindo nestes momentos a maior perda de biodiversidade do planeta. En apenas un puñado de ecorrexións concéntranse  máis do 50% do deterioro global no estado de conservación de aves, mamíferos e anfibios.

Non son poucos os sinais de que nos encamiñamos cara a sexta gran extinción de especies da historia do planeta, e este estudo sinala unha culpabilidad mancomunada de todas as nacións. Prácticamente todos os países do mundo contribuíron de forma negativa na tendencia dos animais vertebrados dentro do recoñecido índice da Lista Vermella, que se dedica a analizar científicamente o risco de desaparición das especies.Con todo, a maior parte do dano concéntrase en oito países- Australia, China, Colombia, Ecuador, Indonesia, Malasia, México e Estados Unidos- que son responsables de máis da metade do deterioro global no estado de conservación da fauna.Esta concentración del deterioro en el 1% del planeta se encuentra localizada principalmente en los Andes Tropicales, en Centroamérica y en el sudeste asiático. Son áreas de excepcional endemismo, esto es, una gran concentración de especies específicas que no se encuentran en otro lugar. Cuando no se cuidan estos paraísos naturales, la pérdida de biodiversidad global se ve mucho más afectada que cuando se descuidan otros lugares menos ricos.

O equipo de investigadores (no estudo colaboraron expertos da Unión Internacional para a Conservación da Natureza, de Birdlife e do programa de Nacións Unidas para monitorizar a conservación do planeta entre outros) recoñece que para eles foi unha sorpresa descubrir que non hai ningunha correlación entre a riqueza dos países e o coidado dos tesouros naturais. Dúas das nacións máis ricas do planeta, como EE UU e Australia, están entre as nacións que máis prexudican a biodiversidade global, mentres que outras máis pobres como Perú, India ou Madagascar están poñendo máis empeño en facer os deberes.

As nacións que aproban con nota son en moitos casos estados insulares como Illas Cook, Fiji, Mauricio, Seychelles e Tonga. Como explica Rodrigues, a maioría das extinciones de especies nos últimos séculos sufríronse nas illas pequenas como estas: o famoso Dodo era da Illa Mauricio converteuse en paradigma desta época. Estas extinciones chegaron pola exposición repentina destes ecosistemas fráxiles a ameazas para as que non estaban preparados, como depredadores (ratas, gatos) e a caza humana. “Illas Cook, Fiji, Mauricio, Seychelles e Tonga estaban ata hai pouco en camiño de perder aínda máis especies, pero lograron revertir estas tendencias, incluso recuperando algunhas especies que estaban moi preto da extinción”, sinala a investigadora.

Erika Bravo Sande

Julián Montouto López

Sepehr Soleymani Collazo

1ºBach C

 

Esta entrada foi publicada en TEMAS DE CCMC. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta