A orixe do ser humano

“A orixe do home” de 1871 (en inglés The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex) é o segundo libro sobre a teoría da evolución de Darwin, do que extraemos:

“A principal conclusión á que aquí se chegou, e que actualmente apoian moitos naturalistas que son ben competentes para formar un xuízo sensato, é que o home descende dalgunha forma altamente menos organizada. Os fundamentos sobre os que repousa esta conclusión nunca estremeceranse, porque a estreita semellanza entre o home e os animais inferiores no desenvolvemento embrionario, así como en innumerables puntos de estrutura e constitución, tanto de importancia grande como nimia (os rudimentos que conserva e as reversións anómalas ás que ocasionalmente é propenso) son feitos incontestables”

Aparición dos mamíferos

O home experimentou un proceso de evolución, pertence aos primates, os cales iniciaron a súa evolución no Paleoceno como mamíferos primitivos arborícolas, hai ao redor de 65 millóns de anos, mentres que o antecesor propiamente dito do home xurdiu no Mioceno, período terciario da Era Cenozoica.

Primates

A historia da humanidade empezou coa aparición dos primates, hai uns 65 millóns de anos. Os primeiros deles eran uns pequenos seres que empezaron a vivir nas árbores en lugar de permanecer no chan, como a maioría dos mamíferos. Entre as especies que pertencen aos primates están, ademais de ser humano, os simios, monos e musarañas. Durante o seu desenvolvemento evolutivo, estes primates fixéronse de certos trazos especiais

Homínidos

Os límites que sinalen o comezo e o final dos distintos homínidos non son exactos, calcúlase que apareceron hai 4.5 millóns de anos e extinguíronse hai uns 2 millóns de anos. Durante moito tempo deberon coexistir diferentes tipos, e o final dunha especie mesturouse coas xeracións doutra no transcurso de miles de anos. Os científicos distinguen entre varias especies de homínidos.


Australopithecus 

O Australopithecus é o homínido máis antigo que se coñece. Australopithecus quere dicir “simio sudafricano” e estímase a súa antigüidade ata en 4 millóns de anos.

Quizais a especie máis famosa de Australopithecus é a Australopithecus afarensis, grazas ao descubrimento, en 1974 en Hadar, Etiopía, dos restos de Lucy, unha nova muller da que se encontraron 52 ósos dun esqueleto semicompleto, cunha idade aproximada de 3.2 millóns de anos. Esta especie trepaba árbores pero tamén podía camiñar en dous pés. Durante moito tempo pensouse en Lucy como a avoa da humanidade. Non obstante, esta especie puido extinguirse sen que a partir dela se continuasen as ramas da evolución humana.


O XÉNERO HOMO.

A maioría dos científicos aceptan que hai dous grandes grupos, ou xéneros, de homínidos nos últimos 4 millóns de anos. Un deles é o xénero Homo, que apareceu hai 2.5 millóns de anos e que inclúe polo menos tres especies: Homo habilis, Homo erectus, Homo sapiens. Un dos grandes misterios dos estudosos da prehistoria é cando, como e onde o xénero Homo remplazó aos Australopithecus. Árbore xenealóxica que representa a posible evolución do home. Hai algún tempo, o diagrama tería sido unha liña recta, pero na actualidade os especialistas pensan que a situación foi máis complexa

Homo habilis e Homo erectus

O Homo Habilis

É un homínido extinto. Comezou a vivir en África hai uns 2 millóns de anos e extinguiuse fai uns 1,5 millóns.
Pénsase que os Homo Habilis coexistiron cos Australopithecus, aos que superaban en altura e en capacidade craniano: os habilis tiñan 600 centímetros cúbicos mentres que os Australopithecus contaban cuns 500.
O Homo Habilis destácase por ser a primeira especie de primate que creou e utilizou ferramentas, inaugurando así a idade de pedra. O seu nome significa ‘humano con habilidades’.

Homo Erectus 

A especie que se desenvolveu posteriormente a esta denomínase Homo erectus, hai 1.5 millóns de anos. A diferenza fundamental do Homo erectus e os homínidos que o antecederon radica no tamaño, sobre todo do cerebro. O seu corpo é a culminación da evolución biolóxica dos homínidos: era máis alto, máis delgado, capaz de moverse rapidamente en dous pés, tiña o polgar máis separado da man e a súa capacidade craniano chegou a ser de 1250 cm3. Tamén fabricou ferramentas, como o machado de man de pedra, e aprendeu a conservar o lume, aínda que non podía xeralo. Os científicos cren que esta especie se propagou cara ao Norte, por Europa (ata Francia) e Asia, durante 4 000 anos. Esta especie durou dez veces máis tempo da que leva sobre a terra o ser humano moderno. Entre os Homo erectus que se encontraron restos están o “Home de Java” (700 mil anos) e o “Home de Beijing” (400 mil anos).

Homo sapiens neanderthalis

Unha ou máis subespecies do Homo erectus evolucionaron ata chegar ao Homo sapiens, un novo tipo físico. Os restos máis antigos do Homo sapiens teñen unha idade entre 250 mil e 50 mil anos. En sentido estrito denomínaselle Homo sapiens neanderthalis: o home de Neanderthal. Recibe este nome polo lugar onde se encontrou o primeiro cranio que demostraba a existencia da súa especie, no val de Neander, en Alemaña.

Homo sapiens sapiens 

Despois do Neanderthal veu o Homo sapiens sapiens, que é a especie á cal pertencemos os seres humanos modernos. Encontráronse restos dos primeiros membros desta rama no Próximo Oriente e os Balcáns, datados entre o 50 mil e o 40 mil antes Da nosa Era. Quizais avanzaron cara ao norte e occidente a medida que retrocedía o xeo. Estes seres humanos tamén cruzaron o estreito de Bering, penetrando así no continente americano e chegaron a Australia fai uns 25 mil anos.

Os Homo sapiens sapiens estendéronse pola Terra máis que ningún dos primates anteriores. Un grupo prehistórico desta especie foron os homes de Cro-Magnon (32 mil anos), chamados así pola cova próxima á aldea de Les Eyzies, Francia, onde foron achados os seus restos óseos. Os cro-magnones viviron a última glaciación e aínda que o seu cerebro non era maior que o do home de Neanderthal, déronlle novos usos pois, entre outras cousas, fixeron e melloraron moitos instrumentos e armas. Os cro-magnones son tamén os artistas máis antigos. O home actual non difire basicamente nin en capacidade cerebral, nin en postura, nin noutros trazos físicos, do modelo que a evolución lograra no home de Cro-Magnon.

Para os biólogos, todos os seres humanos formamos parte da mesma especie (Homo sapiens sapiens) aínda que hai distintas razas. As liñas xerais de distribución racial iniciáronse na Prehistoria. Dende o punto de vista físico pódense recoñecer polo menos catro categorías raciais fundamentais: negroide, caucasoide, mongoloide, australoide.



Nuria Chamosa Gañete
Andrea Couceiro García            1ºBAC  A

 

Esta entrada foi publicada en Orixe da vida e do ser humano. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta