Selección natural y artificial

A SELECCIÓN ARTIFICIAL

A selección artificial ou simplemente selección, e unha técnica de control reproductivo mediante a cal o hombre selecciona os fenotipos de organismos domésticos ou cultivados. Esta técnica opera sobre características heredables das especies aumentando a frecuencia con que aparecen certas variacións genéticas nas seguintes xeracións; o cal produce unha evolución dirixida, na que as preferencias humans determinan cales son os rasgos que permiten a supervivencia, e o traspaso desas características a seguinte xeneración.

 

TIPOS DE SELECCIÓN ARTIFICIAL

Dependendo do tipo de planificación empleada, podense considerar dous tipos de selección artificial: consciente, cando o plan de selección está determinado claramente de antemán, e inconsciente, cando dito plan non está claramente predeterminado, se non que surge por preferencias humans non formalizadas.

 

 

SELECCIÓN NATURAL


A selección natural e a base de todo o cambio evolutivo. E o proceso a través do cál, os organismos mejor adaptados desplazan a os menos adaptados mediante a acumulación lenta de cambios xenéticos favorables na poboación a o largo das xeneracións. Cando a selección natural funciona sobre un número extremadamente grande de xeneracións, pode dar lugar a formación da novas especies.

 

TIPOS DE SELECCIÓN NATURAL

La selección estabilizadora: tamén chamada selección negativa ou selección purificadora,1 e un tipo de selección natural na que a diversidade xenética decae según un valor particular do carácter. Posto de outra maneira, os extremos dunha característica son seleccionados en contra, po lo que os organismos con características do rango “promedio” son os que máis sobreviven. Éste e probablemente o mecanismo de acción máis común da selección natural.

 

A selección direccional: tamén chamada selección positiva, e un tipo de selección natural que favorece un só alelo, e por isto a frecuencia alélica dunha poboación continuamente va nuha dirección. E oposta a selección balanceada, onde favorecen varios alelos, o a selección estabilizadora, que elimina mutacións malignas dunha poboación. A selección direccional e un tipo particular de mecanismo de selección natural.

 

A selección equilibradora e un tipo de selección natural que simultáneamente favorece a os individuos dos extremos da distribución de un carácter biolóxico. Cando opera, os individuos de ambos extremos contribuyen coa mayoría da prole que aquellos co carácter no rango medio, producindo así as elevacións na distribución dun carácter particular.

 

A selección sexual, para explicar o desarrollo dos caracteres sexuales secundarios nos seres vivos que parecían non responder a  selección natural, e dicir, a supervivencia do mellor adaptado.1 En líneas xenerais, certos rasgos presentes son o resultado da competencia entre individuos dun mismo sexo polo acceso a cópula (selección intrasexual) e da selección por parte de un dos sexos, usualmente das hembras, de individuos do sexo oposto (selección intersexual).

 


 

Adrián Rey , Marcos Gesto

Esta entrada foi publicada en 2 - ORIXE DA VIDA. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta