ABELLAS DRONS PARA POLINIZAR CULTIVOS TRANSXÉNICOS

Un dos maiores problemas que actualmente están azoutando os cultivos estadounidenses e, por extensión, ao resto do mundo (como o caso de Gerona), é a caída en picado das colonias de abejas que roldan un 30% anual. Moitos expertos xa a catalogan como unha grave catástrofe medioambiental ou “Apocalipsis agrícola”. Ante este problema, científicos traballan na produción dunhas abellas robóticas que, de certo xeito, imiten o comportamento destas. Deste xeito axudarían no labor de polinizar campos e cultivos.
Ante o risco da extinción das abellas, especie cuxa poboación veu disminuíndo dende os 90, o laboratorio Microrobótica de Harvard, desarrollou abellas que funcionan como pequenos drons de plástico e titanio.
O proxecto, chamado Micro Air Vehicles, iniciou no 2009 e a idea é deseñar un enxame artificial para estas abellas electrónicas. Non se espera só que cada insecto artificial volva hacia a flor e disperse o polen, senón que interactúe coas súas compañeiras, como se se tratara dunha colmea
natural.
A saúde das abellas biolóxicas veuse perxudicado debido aos pesticidas, así como a pérdida de biodiversidade, dada a proliferación de cultivos de sementes xeneticamente modificadas. Esto xa non sería un problema para unha abella que non está viva. Os pequeños robots poderían polinizar enormes campos de cultivos transxénicos e serían inmunes ás sustancias tóxicas.
Ata o momento cóntase con prototipos de abellas, grazas aos avances da robótica en miniatura. Para o seu funcionamento, estes aparellos utilizan sensores intelixentes e algoritmos de procesamento que os converte en máquinas independentes. Cada unha das súas partes foi deseñada ex profeso. O reto agora é coordinar o mini exército a través dos seus ollos e antenas artificiais.
O perfeccionamento destes dispositivos irá mostrando outras aplicacións. Algunhas delas poden ser moi benéficas: rescate de persoas, rexistro de zonas inaccesibles aos humanos por cuestións de tamaño, etc.; outras poden resultar inquietantes: o seu potencial uso militar para espiar, investigar e mapear zonas inimigas.
Sen restar mérito ao avance tecnolóxico que representan estes insectos artificiais, as abellas xogan un importante rol na estabilidade e conservación do medio, xa que o 80 por cento das plantas con flores dependen do labor das abellas. Replicar a un ser vivo non é un labor sinxelo pola complexidade do seu corpo e a súa interacción co ámbito.
OPINIÓN DE GREENPEACE
A natureza está sufrindo moito coa man do home e a morte das abellas pode ser un indicio da saúde do planeta. Sexa can sexa o problema, os robots veñen para quedarse, facéndonos as cousas máis fáciles, quedándose cos traballos máis complicados ou arriscados e noutros casos complementando a deficiencia que nos mesmos xeneramos.
Certamente, non é ningunha novedade ver estos pequenos robots nas noticias: drons, para a diversión, espías, ou en misións especiais e/ou espaciais. Tendencia que aumentará sen dúbida, e xenerará controversia, en algúns casos e en outros, admiración.
É por eso unha esperanza que a súa utilización sexa para ben e sirva para non perder o lustre do Planeta.
watch?v=Ys5QyAQtlGQ
Patricia Giao Taboada
Laura López Rey
1º BACHARELATO C
Uno de los mayores problemas que actualmente están azotando los cultivos estadounidenses y, por extensión, al resto del mundo (como el caso de Gerona), es la caída en picado de las colonias de abejas que rondan un 30% anual. Muchos expertos ya la catalogan como una grave catástrofe medioambiental o “Apocalipsis agrícola”. Ante este problema, científicos de la Universidad de Harvard, trabajan desde el año 2009 en la producción de unas abejas robóticas que, de cierta manera, imiten el comportamiento de estas. De esta manera ayudarían en la labor de polinizar campos y cultivos.
Esta entrada foi publicada en TEMAS DE CCMC. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta